Normal 232a9b5d24baaa6c493a3ccc556e3247536add8f

Jij doneert toch ook mee voor onderzoek naar kanker?

Jennifer Weerman

Opgehaald

69
5% bereikt van mijn streefbedrag € 1.250
Qr

Doel actie

Met mijn actie wil ik graag een steentje bijdragen aan het wetenschappelijk kankeronderzoek in het Antoni van Leeuwenhoek. Zonder onderzoek zouden vele niet kunnen navertellen hoe zij de ziekte ervaren hebben. In het AVL werken onderzoekers iedere dag aan het ontwikkelen van de beste behandelmethoden voor iedere kankerpatiënt. Dat is fijn, omdat kanker echt niet kijkt naar leeftijd. Iedereen, jong of oud kan te maken krijgen met een vorm van kanker.

Mijn verhaal 

Mijn naam is Jennifer Weerman. Op 37-jarige leeftijd werd bij mij bij toeval ontdekt dat ik baarmoederhalskanker had. Ik liep al enige maanden rond met blaasontstekingen en daarbij klachten lijkend op wat bij niersteentjes hoort. 

Van november 2019 tot eind maart 2020 heb ik vele malen antibiotica gehad voor de blaasontstekingen. Steeds konden er geen niersteentjes worden gevonden. Begin april plaste ik er 1 uit. Ondanks het uitplassen bleef er heftige pijn, dus toch extra onderzoek. Er bleek toch een niersteentje te zitten. Deze zat vast en zou operatief worden verwijderd. 

Begin juni werd deze operatie gepland. Ik had de nodige complicaties. Direct weer een fikse blaasontsteking door de katheter die ingebracht was tijdens de operatie en daarna nog flinke nabloedingen. 

Juist deze nabloedingen voelden niet goed. Dit had ik in 2008 niet gehad. Toen ook al niersteentjes gehad. Echter de artsen stuurden mij steeds terug naar huis vanaf de spoedeisende, er was echt niks aan de hand. 

Tot de derde week aanbrak. Nog steeds heftige bloedingen, zelfs zo heftig dat mijn urine nu donkerrood zag en zelfs met klonten. Dit werd niet vertrouwd. Maar de vraag was: waar kwam het vandaan? Het hele ziekenhuis werd erop gezet, heb 6 verschillende disciplines aan mijn bed gezien, uiteindelijk ook de gynaecoloog voor een uitstrijkje. 

Dit uitstrijkje zou eigenlijk zijn om te kijken of er geen SOA's aanwezig waren. Vond dit maar een raar verhaal vanwege vaste partner hebben. Ik een SOA? Hoe dan? Ik zou met uiterlijk 6 weken de uitslag krijgen van de test. 

Halverwege juli werd ik echter al gebeld, vele malen eerder dan verwacht. Of ik op een rustig plekje zat. Er was slecht nieuws te melden, schokkend nieuws zelfs. Het zag er zeer onrustig uit. Ik begreep even niet wat er gezegd werd. Er was toch een uitstrijkje gemaakt om te onderzoeken of er geen sprake was van SOA's? Had ik dan toch een SOA? Wellicht één die niet behandeld kon worden ofzo?

Er bleken geen SOA's gevonden te zijn. Nee, het bleek erger dan dat. Er was een afwijkende PAP3B gevonden, oftewel een voorstadium van baarmoederhalskanker. Er moest zo snel mogelijk verder onderzoek komen hiervoor. Gezien de pijn die het uitstrijkje had gedaan eerder, wilde ik dan wel onder volledige narcose, want met lokale verdoving leek mij geen pretje. 

Ik kon begin augustus terecht en kreeg daarna eigenlijk al direct het nieuws. De arts die de operatie had gedaan was blij met mijn keuze om het verdere onderzoek onder narcose te doen. Dit had de mogelijkheid gegeven om goed te kunnen kijken. Het zag er allesbehalve goed uit. Er was kanker gevonden. Op de poli zou ik verder ingelicht worden. Nog geen twee weken later had ik deze afspraak en kreeg ik mijn doorverwijzing voor het AVL. De kanker was te erg om in het ziekenhuis waar ik toen zat behandeld te worden. De tumor bleek al een omvang te hebben van ruim 4 cm in omvang.  

Eigen ervaring

Ik kan uit eigen ervaring dus vertellen, hoe snel het ineens je wereld op zijn kop kan zetten en daarom wil ik mij inzetten om onderzoek naar kanker mogelijk te maken. Dat trouwens niet alleen. Ik kies juist voor de AVLFoundation, omdat ik bij het AVL gezien en gehoord werd in mijn proces. Zonder het AVL was ik mogelijk mijn kinderwens al kwijt geweest. In mijn situatie was de beste optie oorspronkelijk direct starten met bestraling, vanwege leeftijd. Dit werd medegedeeld in het AVL, zij wisten niet zeker of ik mee zou kunnen doen aan een onderzoek wat nog goedgekeurd moest worden, juist ook vanwege mijn leeftijd. Ik werd eerst doorverwezen daarom naar andere ziekenhuizen op eigen verzoek om mijn kinderwens veilig te stellen. 

Tijdens deze periode van bezoeken ondertussen een traject van IFV om voor de zekerheid eicellen te kweken, mocht er echt geen andere oplossing gaan komen voor me. Ik ben in vele ziekenhuizen geweest om te vragen voor een second opinion. Bij het AMC en het LUMC werd ik uitgenodigd voor een gesprek. Bij beide ziekenhuizen echter niet kunnen slagen.

In tranen weer terug naar de behandelend arts in het AVL. Ik had de hoop al zo goed als opgegeven. Echter vanwege de nog intens grote aanwezige kinderwens is uiteindelijk toch besloten dat ik ondanks leeftijd mocht meedoen aan het onderzoek. Eerst chemo om de tumor te verkleinen en daarna een besparende operatie. Ik ben dankbaar dat het AVL mij daarin gezien en gehoord heeft en dat we samen hebben kunnen bekijken welke behandeling dan zou passen.

Uiteindelijk is het dus een zwaar traject geworden van 9 weken intensieve chemo behandeling en daarna een heftige operatie waarbij een gedeelte van het lymfestelsel werd verwijderd. Ik ben dankbaar dat het AVL mij deze kans heeft geboden. Ik heb nog een lange weg te gaan betreft herstel, maar dat kan ik ook wel aan met steun en revalidatie. Steun van jullie hoop ik.

Lopen voor onderzoek naar kanker

Naar het schijnt is wandelen een perfecte manier om klachten ten gevolge van kanker te doen verminderen. En dan vooral klachten zoals vermoeidheid, waar ik echt op sommige dagen extreem veel last van heb. Om het AVL te steunen, heb ik mijzelf dus ten doel gesteld om in 2022 mee te gaan doen met de Nijmeegse om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor onderzoek naar kanker. Dit zodat meer vrouwen die eenzelfde situatie meemaken zoals ik, ook geholpen kunnen worden op de manier die zij wensen. 

Steun mij en het AVL dus! 

Help je mij mijn streefbedrag in te zamelen? Dit zodat nog meer mensen die behandeling voor kanker kunnen krijgen die zij zelf graag zouden willen? Ik zou je hulp enorm waarderen.

Breng deze pagina extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken van deze pagina, dus ook vrienden, familie, collega's, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is, dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.